Een topman moet niet alleen kijken naar talent, maar ook hoe dat talent zich verhoudt tot de context waarin het terecht komt. Het is de complementariteit die bij het werven van talent van cruciaal belang is. Aan het woord is Hans Wijers, bestuursvoorzitter van AkzoNobel.

Om toptalent aan te trekken en te behouden probeert Wijers regelmatig op te treden in universiteiten en hogescholen. Daar probeert hij AkzoNobel te branden en neer te zetten als een trots en betrokken bedrijf. Anderzijds is Wijers erop gebrand bestaand talent binnenboord te houden. Uitdaging speelt daarbij een centrale rol. Omdat AkzoNobel een gedecentraliseerde structuur heeft en sowieso niet aan micromanagement doet, geeft het concern relatief jonge mensen behoorlijk grote en complexe klussen.

Medewerkers weten weliswaar wat er van ze verwacht wordt, maar hoe ze dat vervolgens doen, wordt binnen de kaders van Akzo`s business principles aan de mensen zelf overgelaten. Medewerkers krijgen zo niet alleen veel ruimte om te tonen wat ze kunnen, maar ook om te falen en fouten te maken. Ook ontwikkelde AkzoNobel een systematische manier van beoordelen, zodat mensen weten wat er van ze wordt verwacht en op welke terreinen ze zich nog moeten ontwikkelen.