De stresstest voor 91 Europese banken is wellicht te mild. Dat kan verklaren waarom maar liefst 92% van de banken voor de test slaagde. De stresstest houdt in dat op de banken hypothetische situaties worden afgevuurd. Vervolgens wordt gekeken of de banken over voldoende kapitaalbuffers beschikken om de klappen op te vangen. 

Met name het effect op de tier-1-ratio wordt bekeken. Dat is de verhouding tussen het aandelenkapitaal plus de reserves van een bank, ten opzichte van de risicogewogen activa. De tier-1-ratio kan worden verbeterd door het eigen vermogen te verhogen door onderdelen te verkopen, door nieuw kapitaal te verwerven of door een obligatielening uit te geven. Tevens kunnen uitstaande kredieten en andere risicodragende activa worden afgestoten.

Van de zeven banken die zonder succes de test doorstonden zijn er vijf afkomstig uit Spanje, één uit Duitsland en één uit Griekenland. Hun tier-1-ratio zakte tot onder de kritische grens van 6%. De vier geteste Nederlandse banken (ABN Amro, ING, Rabobank, SNS Bank) zouden bij een ernstige recessie een gemiddelde ratio hebben van 10,3%. Als de lat van de test op 7% was gelegd, dan zouden 23 banken falen. In het stressscenario werd uitgegaan van een economische groei van 0% in 2010 en -0,4% in 2011.