Rimpels, vetrollen of een scheve neus, lelijk personeel is vaak niet gewenst, opvallend móóie werknemers daarentegen ook niet. Ook al beschik je over de juiste kwaliteiten of doe je je werk voortreffelijk, je uiterlijk kan genoeg zijn om afgewezen of ontslagen te worden. Sommige werkgevers vragen sollicitanten zelfs een foto op te sturen alvorens ze worden uitgenodigd voor een gesprek.

Oud-medewerkster bij Prada Japan, Rina Bovrisse, kreeg eerder dit jaar de opdracht om iedereen die door de directeur als ’visueel onaantrekkelijk’ werd bestempeld, te ontslaan. De retail manager moest vijftien werknemers de laan uitsturen omdat ze ’oud, lelijk of dik’ zouden zijn. Bovrisse zelf kreeg het advies haar kapsel te veranderen en af te vallen. Ze klaagde hierover bij de districtsrechtbank in Tokio, werd ontslagen en heeft als reactie daarop een rechtszaak tegen Prada aangespannen wegens discriminatie.

Vergelijkbaar is het voorbeeld van een Nederlands meisje dat vakantiewerk zocht, ze solliciteerde bij een schoenenzaak, maar werd afgewezen omdat ze te lelijk zou zijn. Ze klopte aan bij het Antidiscriminatiebureau in Zwolle. Klachtenbehandelaar Fatos Metin: „Ze moest een foto meesturen, dat vond ze al apart. Toen ze belde waarom ze niet was uitgenodigd voor een gesprek, werd haar verteld: je bent te lelijk en qua haar- en kledingstijl pas je ook niet in onze winkel.”

Een andere vrouw solliciteerde bij een kledingszaak en kreeg te horen dat ze niet was aangenomen omdat ze te dik was. Metin: „Ze vertelde ons: er werken daar wel meer mensen met een kilootje meer en zo dik ben ik nu ook weer niet. Ze is langsgekomen voor een gesprek en inderdaad, wat is ’dik’? Wanneer ben je te zwaar? We hebben onderzoek gedaan, maar moesten concluderen dat de winkel een eigen keuze mag maken wat betreft het personeel dat ze aanstellen. Dik of dun en mooi of lelijk zijn geen discriminatiegronden, uiterlijk staat niet in artikel 1 van de Grondwet.”